🔸دکتر عبدالکریم مشایخی
تاریخ شعبهای از علوم انسانی است که روش و شیوهی مطالعه دربارهی آن با روشهای مطالعه در سایر علوم یکسان نیست؛ بلکه متفاوت است.
از آنجایی که انسانها خود جزئی از وقایع تاریخی هستند که آن را به وجود میآورند و از آن تأثیر میپذیرند، در نتیجه مطالعات تاریخی افراد مختلف دربارهی یک موضوع کاملاً یکسان نیست، قضاوتها هم ممکن است متفاوت باشد.
با این نگرش میتوان به این نتیجهگیری رسید که کتاب پژوهشگر حسن کلبعلی با عنوان «از هور تا خور» اثری جدید دربارهی شهر تاریخی خورموج باشد که تاکنون کتابهای ارزشمندی دربارهی آن به رشتهی تحریر درآمده است و آنچه که آقای کلبعلی از دیگر آثار منتشره دربارهی شهر تاریخی خورموج مجزا میسازد، بهکارگیری و استفاده از تصاویر قدیمی و اسناد مهم تاریخی است که نویسنده کتاب خود در سخن آغازین، به آن اشاره نموده است و از آنجایی که اسناد ارائه شده در کتاب، عکسهای تاریخی در ردیف مهمترین منابع مورد استفادهی تاریخنگاران هستند، از این منظر کتاب حاضر از جایگاه ویژهای برخوردار است.
چراکه بسیاری از مباحث تاریخی خورموج که در طول تاریخ از مناطق مهم و تأثیرگذار در تاریخ ایران و به ویژه منطقهی جنوب ایران بوده است، میتواند مورد استفاده تاریخنگاران معاصر ایران قرار گیرد و با استناد به آن اسناد و عکسهای تاریخی بسیاری از موارد تاریخ سیاسی، تاریخ اجتماعی، تاریخ فرهنگی و تاریخ نظامی را که در اثر گذشت زمان ثبت و ضبط نگردیده، مورد استفاده پژوهشگران تاریخ قرار گیرد.
در اینجا ضروری میبینم که از جناب حسن کلبعلی که همت بر نگارش و جمعآوری اسناد و تصاویر تاریخی خورموج نموده، تشکر و قدردانی نمایم؛ چراکه مهمترین فایده تاریخ عبرتآموزی آن است و همچنین از دوست فرهیخته و تلاشگر عرصهی تاریخ و فرهنگ جناب عبدالرحمن بزرگر که از حامیان همیشگی علم و ادب و تاریخ بودهاند.
بمنه و کرمه
دکتر عبدالکریم مشایخی
مدیر بنیاد ایرانشناسی شعبه بوشهر